Een droom wordt werkelijkheid op Schloss Möhren

Geschreven door Sandra van Bijsterveld

Als kind had ik al een droom. Ik droomde dat ik rondliep in een huis. Het was mijn huis, maar ik ontdekte nog altijd nieuwe plekjes. Vooral op zolder. Daar vond ik de mooiste spulletjes. Het gaf me een heerlijk gevoel, zo’n ontdekkingsreis op eigen terrein. Een gevoel dat na het wakkerworden nog een tijdje bij me bleef.

Als volwassene bleef deze droom eens in de zoveel tijd terugkomen. Steeds weer was het vooral de zolder van een huis waar ik onverwacht de mooiste dingen aantrof. En steeds weer werd ik met een heerlijk gevoel wakker.

Toen we in het vroege voorjaar op Schloss Möhren waren, kwam die droom opeens heel dichtbij. Sandra en Ruud vertelden hoe ze het kasteel samen met de ouders van Ruud gemeubileerd hadden gekocht en hoe ze het als het ware mochten uitpakken. Onder woekerende hedra bleken paden en muurtjes te zitten, in de schuur kon je zomaar een ergens anders ontbrekende deur of een complete smederij aantreffen en op zolder ontdekten ze kamertjes met behang dat zo oud was dat het weer helemaal hip is. Daar, op die zolder, voelde ik me weer het kind dat droomde van ontdekkingen op zolder. Ik voelde weer datzelfde heerlijke gevoel, ook al was dit niet mijn kasteel – nou ja, een beetje dan, voor een weekje.

spinnenwiel op Schloss Möhren

Dromen en ontspannen

Er was nog iets waardoor ik me die week zo blij als een kind voelde. Op de een of andere manier was ik op het kasteel even helemaal los van alles wat altijd maar moet. Ik kon de dagen op me af laten komen en doen waar ik zin in had. Zonder onrust, zonder schuldgevoel. Als een kind.

Van tevoren had ik een hele lijst gemaakt met dingen die er in de omgeving van het kasteel te zien en te doen waren. Dat waren er nogal wat. Er waren de schilderachtige steden van de Romantische Strasse en het een na grootste natuurpark van Duitsland. Er was een fossielenmuseum, een Romeinenmuseum en een meteorietenmuseum in een stad die is gebouwd in de krater van zo’n meteoriet. Er was Playmobil Fun Park, er was Legoland en er was een zwembad met bronwater. We zouden nog tijd tekortkomen!

Maar toen we eenmaal op het kasteel waren, bleek het kasteel opeens genoeg. De kinderen slingerend in de schommels aan de walnotenboom en wij in het zonnetje op de schommelbank – wat wil je nog meer? Toen we even door Pappenheim liepen, wilden de kinderen naar het kasteel – niet dat van Pappenheim dat we voor ons zagen, maar terug naar ‘hun’ kasteel. Daar hadden we een week lang alle tijd van de wereld en aandacht voor elkaar. Van alle dingen die dit kasteel uniek maken, was dat misschien wel het bijzonderste.
spelen op Schloss Möhren

Op weg naar huis mengde dat gevoel van puur genieten zich met een voornemen. Ons huis hoeft echt geen paleisje te zijn. Maar dit kasteelgevoel wil ik vaker hebben. Dat gevoel van even helemaal niets. En dat dat dan helemaal genoeg is.

Ik werd uitgenodigd om Schloss Moehren te bezoeken voor mijn blog. Meer informatie over samenwerkingen op mijn blog vind je in mijn disclaimer.

1 thought on “Een droom wordt werkelijkheid op Schloss Möhren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.