Jaaroverzicht 2021: wat er allemaal wél kon dit jaar


De jaarwisseling is altijd een mooi moment om terug te kijken op het afgelopen jaar – al houd ik meer van vooruit kijken en plannen maken voor het nieuwe jaar. Er is altijd wel iets waarvan ik enorm veel zin heb om er in het nieuwe jaar mee aan de slag te gaan. Dat is ook dit jaar het geval – daarover verderop iets meer.

Maar eerst, een terugblik. 2021 was nog steeds geen makkelijk jaar natuurlijk. Voor niemand. Aangezien ik werk in de reisbranche, blijven geldende of dreigende beperkingen elke keer weer erg spannend. Maar gelukkig kan ik het hoofd goed boven water houden door te kijken naar wat er wél kan. Sterker nog: door dat te doen en daar keihard aan te blijven werken, was 2021 zakelijk mijn beste jaar ooit. Daar ben ik best een beetje trots op, want makkelijk is het zeker niet.

Saai werk en leuke dingen

Veel van mijn werkdagen zijn gevuld met saaie klusjes, zoals onderhoud aan de websites (niet-werkende links verwijderen bijvoorbeeld) en het toevoegen van nieuwe informatie aan bestaande pagina’s (zoals toen dit jaar opeens een nieuwe veerboot van Nederland naar Noorwegen werd aangekondigd). Als er naar een bepaald land lange tijd helemaal niet kan worden gereisd en dus ook maar weinig mensen de website bezoeken, vind ik het soms best lastig om toch de motivatie te vinden om die klusjes braaf te blijven doen. Het was dan ook heel fijn om te zien dat er in de zomer weer heel veel mensen naar mijn websites kwamen op zoek naar tips voor hun vakantie. Toen was ik heel blij dat ik het werk aan de websites al die maanden gewoon was blijven doen.

Daarnaast ben ik begonnen met het versturen van nieuwsbrieven en dat is nog veel leuker dan ik had gedacht. Ik had wel al een nieuwsbrief, maar ik deed daar bijna nooit iets mee. Dat was deels ook omdat ik het elke keer heel spannend vond om iets te versturen. Zouden mensen daar nou echt wel op zitten te wachten? Ik besloot nog één keer helemaal vanaf 0 te beginnen en nu wel de moed op te brengen om ook echt mails te versturen. En wat gebeurde er? Nu, een jaar nadat ik daarmee begon, heb ik al meer dan 3.500 abonnees. En ik stuur niet alleen mailtjes, ik krijg ze ook regelmatig terug. Mensen vertellen me over hun fijne vakantie-ervaringen, stellen een aanvullende vraag of bedanken me voor een tip waaraan ze iets hebben gehad. Dit vind ik zo fijn en ik had nooit gedacht dat het versturen van nieuwsbrieven me zo leuk in contact zou brengen met de lezers ervan.

WIl jij je ook inschrijven voor de nieuwsbrief van jouw favoriete bestemming? Op deze pagina vind je een overzicht van al mijn websites. Door op de logo’s te klikken, kun je doorklikken naar bijvoorbeeld de website over Zweden, Noorwegen, Finland, Denemarken, Slovenië, Tsjechië of over Scandinavische lifestyle. Op al mijn websites kun je je rechts onderaan inschrijven voor de nieuwsbrief. Elke website heeft een eigen nieuwsbrief, dus je kunt je ook inschrijven voor meerdere nieuwsbrieven als je wilt. Het is maar net waarin jij geïnteresseerd bent.

Het allerleukste vind ik het nog steeds om nieuwe teksten te kunnen schrijven over iets waar ik persoonlijk echt blij van ben geworden – of dat nu een spannende nieuwe serie is, een wandeling die ik heb gemaakt of een plek die ik tijdens een van onze vakanties of tijdens een werkreis heb bezocht. Gelukkig was er ook in 2021 weer genoeg om over te schrijven.

Januari

In januari gingen we vooral virtueel op reis, en wel naar Tsjechië. Voor het eerst keken we elke week trouw naar Wie is de Mol, want dat speelde zich dit jaar af in een van onze favoriete landen. Elke week hield ik de plekken die ik tijdens de uitzendingen herkende bij in een blog en heel veel mensen lazen mee. Ik vond het ontzettend leuk om te doen en ook al is Wie is de Mol in 2022 niet in een land waar ik over schrijf, we gaan zeker weer kijken.

Dan de mindere kant van januari. Ik miste de Vakantiebeurs. De vakdag van de Vakantiebeurs is altijd een enorm drukke, maar ook leuke dag waarop ik bijpraat met collega’s en netwerkgesprekken heb waaruit soms ook leuke samenwerkingen voortkomen. Dit jaar volgde ik thuis het online Travel Congress, maar dat kwam totaal niet in de buurt bij het echte vakantiebeursgevoel. Het maakte me alleen maar extra sip eigenlijk. omdat het me eraan herinnerde dat er toch wel dingen waren die ik door corona heel erg mis.

Qua inkomen is januari normaal gesproken een topmaand. En wat ik had verwacht, gebeurde ook: dit jaar waren mensen voorzichtiger met het maken van vakantieplannen. Januari was zeker geen slechte maand (beter dan ik had ingeschat), maar de uitschieter naar boven was minder groot dan anders.

Omdat ik wel al had voorzien dat januari een moeilijke maand zou worden, voor mij persoonlijk, maar vast ook voor veel meer mensen, postte ik in januari dagelijks een Scandinavische feelgood-tip. Als je ze wilt teruglezen, vind je ze hier bij elkaar. Het hielp mij in ieder geval op een leuke manier januari door.

Februari

In februari ging ik, hoewel ik een groot fan ben van thuiswerken en dit al jaren fulltime doe, het contact met collega’s steeds erger missen. Ik had echt behoefte aan wat frisse input, in plaats van elke dag maar in mijn eentje achter mijn laptop mijn eigen takenlijstjes afwerken. Normaal gesproken had ik af en toe netwerkbijeenkomsten en persreizen die een perfecte aanvulling vormden op het verder fulltime thuiswerken. Maar die balans was er nu niet en de dagen en weken leken allemaal wel heel erg op elkaar.

Daarom ging ik wat meer online meetings bijwonen. Zo was er een reeks webinars van Visit Denmark over duurzaam eten in Kopenhagen (met René Redzepi van NOMA) en woonde ik een presentatie van de Scandinavian Outdoor Academy bij over nieuwe outdoorproducten die in de prijzen waren gevallen.

Omdat we het allemaal wel konden gebruiken om ook eens iets buiten de muren van ons eigen huis te bekijken, boekten we vrij lastminute een voorjaarsvakantie in Flevoland. We kozen voor een Landal-appartement met sauna en gingen vooral lekker wandelen. We kikkerden er echt van op, van die verandering van omgeving. Thuis kruip ik altijd wel weer achter de laptop, maar hier stopte ik eindelijk echt even met werken.

Land art in Flevoland

Maart

In maart vierde ik alweer voor de tweede keer mijn verjaardag in lockdown. Eerlijk gezegd vind ik dat aspect van deze crisis helemaal niet zo lastig: ik vind het ook best fijn om er met ons gezin een leuke dag van te maken. We bestelden online een taart en een borrelplank en er werden meerdere verrassingen bezorgd. Ik kreeg een handig aanhangwagentje om met onze sup-planken mee naar de plaatselijke recreatieplas te kunnen fietsen, maar het wachten was nog wel op een beetje lekkerder weer.

In Zweden was het heerlijk weer om te suppen

Er waren deze maand niet echt bijzonderheden op werkgebied, behalve dat ik de internationale reisbeurs ITB Berlin online een beetje volgde en een mooie online presentatie over Slovenië bijwoonde.

April

April voelde een beetje als Groundhog Day. Elke dag weer werken aan de websites, zonder te weten hoe het verder zou gaan met vaccineren en reizen… Ik liep een beetje op mijn tandvlees en had even moeite om de lichtpuntjes te vinden. Het fijnste was eigenlijk de opluchting dat mijn vader en schoonouders in ieder geval gevaccineerd waren.

Mei

Gelukkig waren die lichtpuntjes er in mei in ieder geval wel. Ik woonde voor Scandinavisch Leven een online evenement van het Deense merk Urtekram bij, waarvoor ik ook nog wat producten met de geur Soft Wild Rose mocht uitproberen. Een Deense wellness-expert gaf ons via Zoom tips voor een soort thuis-wellness. Heerlijk!

Verder mocht ik in podcast The Swedest Thing iets vertellen over waarom Zweden ook met kinderen zo’n fijn vakantieland is. Ik vond het spannend, maar uiteindelijk ook erg leuk om te doen.

En we besloten onszelf nog een keer te trakteren op een paar dagen weg. Het werd een klein weekje Drenthe, in een huisje met sauna. We gingen weer veel wandelen en voor Moederdag had mijn man een doos met spulletjes uit Finland voor ons besteld. Ook gingen we met het hele gezin pannenkoeken eten op een terras, want dat kon toen. Wat een verwennerij!

Ook fietsen kon hier goed

Eenmaal weer thuis liepen we een Qula City Trail door ons eigen Enschede. Dat is een soort speurtocht waarbij je op een leuke manier meer te weten komt over de stad. We vonden dit zeker voor herhaling vatbaar en hebben het in oktober dan ook nog een keer gedaan in Utrecht, de stad waar onze oudste dochter studeert.

Juni

Waar ik eind 2020 nog dacht dat op vakantie gaan weer een stuk makkelijker zou worden in 2021, bleek dat toch een beetje tegen te vallen. Met twee kinderen die boven de twaalf, maar wel te jong waren om voor de vakantie volledig gevaccineerd te zijn, bleef het spannend. Voor mij kwam mijn tweede vaccinatie ook te laat om voor de vakantie volledig gevaccineerd te zijn. Hierdoor was juni een maand van steeds weer alle reisregeltjes voor Nederland, Duitsland, Denemarken en Zweden in de gaten houden. Zou het lukken om op vakantie te gaan in Zweden? We hoopten het zo.

Mijn werk speelde zich ook deze maand weer bijna volledig online af: er was weer een presentatie van de Scandinavian Outdoor Awards en IKEA en Sonos presenteerden online een nieuw product.

Maar eind juni braken er nieuwe tijden aan, leek wel. Ik werd uitgenodigd om naar de openingsweek van het Scandinavische café BIC Moose Club te komen. Wat kun je toch genieten van zo’n uitje als je lange tijd maar zo weinig de deur uit bent geweest!

Juli

Over juli kan ik kort zijn. Wat een TOPMAAND! De trend die eind juni was ingezet, zette duidelijk door. Er kon en gebeurde weer steeds meer.

We begonnen de maand met een weekend in de regio Utrecht, waar we op uitnodiging lekker met z’n tweeën gingen wandelen (op de Grebbeberg en langs de Grebbelinie).

Zweden bleef groen en met vaccinatipapieren en testresultaten op zak konden we op pad. We hadden een heerlijke vakantie in Zweden, waarin we veel bekende plekken van eerdere vakanties opnieuw bezochten. Hier vind je onze route en alle uitstapjes die we maakten. Het was op en top genieten en echt even opladen.

Wat de vakantie nog fijner maakte, is dat ik intussen kon zien dat er heel veel bezoekers op de websites kwamen. Ook mijn inkomen voor deze maand was heel mooi – echt een inhaalslag van wat in januari minder was. Dat was een hele fijne opsteker na anderhalf jaar doorwerken ondanks alle reisbeperkingen en maar hopen dat het op een dag vruchten zou afwerpen.

Ik kon er echt weer tegenaan na deze maand.

Augustus

Augustus leek bijna een beetje op vroeger. De kinderen gingen na de vakantie weer fulltime naar school (en de oudste zelfs, na een volledig online eerste jaar, naar college), mijn man ging ongeveer twee dagen per week op kantoor werken en ik was dus af en toe zelfs weer alleen thuis. Na de vakantie had ik lekker veel om over te schrijven en zoals ik al zei: schrijven over leuke dingen die we hebben meegemaakt vind ik nog steeds het allerleukste om te doen.

September

In september had ik zelfs voor het eerst in lange, lange tijd weer een evenement op locatie: ik mocht een workshop tafelschikken bijwonen van de Zweedse online interieurwinkel Jotex. Voor het eerst in lange tijd weer in de trein, onderweg een boek lezen, lopen door Amsterdam, nieuwe mensen ontmoeten… Ik vond het heerlijk. Wel probeerde ik nog zoveel mogelijk 1,5 meter afstand te houden. Het verbaasde me hoeveel mensen meteen weer gingen handen schudden en zelfs kussen. Konden we niet beter nog een beetje voorzichtig blijven, juist om ervoor te zorgen dat er de nieuwe vrijheid zo lang mogelijk konden vasthouden?

Opeens kwam er iets heel spannends op mijn pad: ik mocht de Zweedse schrijfster Camilla Läckberg interviewen! Dit was wel online, maar oh wat was het leuk om haar zo te kunnen spreken en wat vragen te mogen stellen. Jammer dat ik niet met haar op de foto kon 🙂

Maar het allerleukste aan de maand september was nog wel dat we ter gelegenheid van onze trouwdag met z’n tweeën een lang weekend naar Helsinki gingen. We hoefden op dat moment niet eens te testen voor de vlucht – vaccinatie was genoeg. In Helsinki hoefden we nergens een QR-code te laten zien. Wel werden overal mondkapjes gedragen, handgel gebruikt en afstand gehouden. Dat vonden we alleen maar fijn en verstandig. We genoten van de natuur en architectuur in en om Helsinki en gingen onder andere paddenstoelen plukken met en gids. We sliepen in een heerlijk hotel (met sauna uiteraard) en die vier dagen voelden als een volledige vakantie. Heerlijk!

Oktober

Het kon niet op. Ook in oktober liep alles nog lekker door. Ik werd uitgenodigd voor een Hongaarse lunch (ook weer in Amsterdam) en daarna liep ik ook nog even naar het pas geopende Scandinavische café Fika in Amsterdam.

In de herfstvakantie gingen we met onze twee jongste kinderen naar Denemarken om het Merengebied en Aarhus te verkennen. Helaas zat het weer niet zo mee, maar het was wel heel fijn om weer in Denemarken te zijn. Aarhus is echt een leuke stad en verder gingen we natuurlijk lekker veel wandelen.

Verder is oktober verjaardagenmaand voor ons en ik was heel blij dat onze jongste het bescheiden feestje kon laten doorgaan dat hij zo graag wilde geven. Ook vierden we voor het eerst in anderhalf jaar weer een ouderwetse familieverjaardag: voor onze drie jarigen in oktober kwamen de opa’s en oma’s en broers en zussen op bezoek.

November

Op 4 november was ik nog aanwezig bij een netwerkevenement: de Travel Pressentation in Amsterdam. Toegang was met een QR-code en eerlijk gezegd voelde het heel dubbel toen ik eenmaal binnen was. Heel erg wennen, zoveel mensen in één ruimte (de evenementen waar ik tot nu toe was, waren maar kleinschalig waardoor ik best goed afstand kon houden, maar dat was hier niet echt mogelijk). Maar ook heel erg fijn om zoveel mensen te zien en te spreken die ik al heel lang had moeten missen. Ik ging zelfs nog uit eten met een collega die avond, in een ook al zo vol restaurant. Ik genoot ervan, maar verbaasde me er ook over dat na het tonen van een QR-code blijkbaar alle voorzichtigheid overboord ging. Ik was echt stomverbaasd over hoe dicht de tafeltjes tegen bij elkaar stonden. Was ik dan door al die zelfisolatie zo wereldvreemd geworden, dat ik nog steeds het liefst een beetje voorzichtig wilde blijven?

Op 13 november konden we, ondanks de vervroegde persconferentie en nieuwe maatregelen, nog naar het Noordelijk Film Festival. Daar waren we uitgenodigd voor de première van de Noorse serie Furia. Heel interessant was dat de maker van de serie ook nog een toelichting gaf op zijn werkwijze en waarom hij deze serie per se wilde maken.

Daarna ging het snel. Het volgende netwerkevenement dat gepland stond, moest alweer online en kort daarna kwam het nieuws dat de Vakantiebeurs ook in januari 2022 niet zal doorgaan. Ook de Fiets- en Wandelbeurs van 2022 is alweer geannuleerd.

Hoe jammer dat ook is, toch heb ik dankzij alle dingen die de afgelopen maanden wel konden het gevoel dat ik er weer even tegen kan. Het lastigste vind ik nog de onvoorspelbaarheid. Hoe zal reizen (en dus ook mijn inkomen) er in 2022 uit gaan zien? Ik moet accepteren dat ik het gewoon niet weet. Ik moet gewoon mijn best blijven doen, meer kan ik niet doen. En ik hoop dat als we de volgende opening iets slimmer aanpakken (dus niet meteen alle voorzichtigheid overboord), we nog veel langer kunnen genieten van evenementen en elkaars gezelschap.

December

In december ging het slechter en slechter. Ik zat in een bizarre situatie, want ik was uitgenodigd voor een persreis naar Noorwegen en Zweden ter gelegenheid van de nieuwe chartervlucht van Groningen naar Scandinavian Mountains Airport. Het lukte me eerlijk gezegd niet echt om me op die reis te verheugen, want ik had steeds het gevoel dat het geannuleerd zou moeten worden en ik wilde mezelf die teleurstelling besparen. Maar de dag van vertrek kwam dichterbij en dichterbij en Noorwegen en Zweden waren nog steeds open. Ik was gewoon verbaasd: ik ging echt naar de Scandinavische sneeuw!

De vertrekdag was nog wel even spannend, want bij aankomst in Noorwegen moest ik op het vliegveld eerst een PCR-test doen en ter plekke de uitslag afwachten. Wat nou als ik positief zou zijn? Zou ik dan met kerst in een Noors quarantainehotel zitten, in plaats van thuis bij mijn gezin? Voor de zekerheid deed ik de dag voor vertrek en op de ochtend van vertrek een zelftest. Allebei negatief. Toen kwam het wachten op het vliegveld van Oslo. Yes, negatief!

Er volgden heerlijke dagen in Trysil, SkiStar Sälen, Kläppen en Stöten. Skiën en langlaufen ging me (mede omdat ik de laatste twee jaar zoveel heb gesport en ben afgevallen) veel beter af dan ik had durven hopen en ik vond het heerlijk om in het winterse Scandinavië te zijn. Op de dag voordat we terug naar Groningen zouden vliegen, werd er met spoed een nieuwe persconferentie aangekondigd en een nieuwe lockdown uitgeroepen. Als ik maar naar huis kan, dacht ik. Dat lukte.

En zo vloog ik van Zweden, waar het bijna leek alsof corona niet bestaat, naar Nederland in lockdown. Ik snap het wel en ik vind het persoonlijk niet eens zo heel erg. We hebben het fijn thuis en we hebben genoeg leuke herinneringen om op te teren. Onze kinderen vinden thuisonderwijs best oké en dat vinden wij ook van thuiswerken. Winkelen doen we toch al ruim anderhalf jaar bijna uitsluitend online en eten en drinken kun je prima laten bezorgen of afhalen. En mijn inkomen… Zoals ik zei: hard blijven werken en blijven vertrouwen maar.

Wat ik (net als in de vorige lockdown) wel echt moeilijk vind, is dat ik nu weer niet naar de sportschool kan. Hoewel ik nog steeds elke dag ga wandelen of hardlopen, merk ik hoe belangrijk die sportschoolbezoekjes zijn, niet alleen voor mijn lichamelijke maar ook voor mijn geestelijke gezondheid. Ik ben er nog steeds niet uit hoe ik datzelfde effect kan bereiken met dingen die ik thuis kan doen. In de woonkamer op een matje met wat gewichtjes voelt toch heel anders op de een of andere manier.

En 2022?

Vorig jaar schreef ik aan het einde van mijn jaaroverzicht: “Het lastigste vind ik op dit moment dat ik totaal niet weet wat ik van 2021 moet verwachten.” Nou, datzelfde kan ik dus zeggen over 2022. Het is weer een kwestie van afwachten en doorzetten.

Dat maakt het maken van goede voornemens en nieuwe plannen ook wat lastig. Sowieso dagelijks blijven sporten en gezond eten. Ook al staat dat nu tussen kerst en oud & nieuw een beetje op een lager pitje, ik weet zeker dat ik dat ook in 2022 blijf doen. Ik zou het gewoon niet meer anders willen. En ik ben achter de schermen druk aan het werk om het komende jaar mijn eerste e-book of e-magazine uit te brengen. Een hoop werk, maar volgens mij wordt het leuk. Ik hou je op de hoogte!

Tot slot wil ik jullie allemaal opnieuw bedanken voor het lezen, kijken, liken, volgen, reageren en delen. De reacties op de winacties zijn soms gewoon niet bij te houden en de mailtjes die ik krijg zijn zo heerlijk enthousiast. Het is altijd fijn om te weten dat er mensen zijn die plezier hebben aan wat ik online zet. Anders voelt het soms allemaal zo zinloos. Dus dank jullie wel daarvoor en de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!

Eén reactie

Geef een reactie

Ik ga akkoord met het privacybeleid.