Leren voelen en vertrouwen in het muZIEum in Nijmegen

Geschreven door Sandra van Bijsterveld

Ken je van die oefeningen waarbij je je geblinddoekt moet laten leiden door studiegenoten of collega’s? Of je zonder te kijken achterover moet laten vallen en erop moet vertrouwen dat zij je wel zullen opvangen? Ik vind dat dus best lastig…

Donkerbeleving in het muZIEum

Tijdens ons weekendje Nijmegen kreeg ik een vertrouwensoefening voor de kiezen die nog een stapje verder ging dan dat. Gelukkig hoefde ik het niet alleen te doen: dit was een oefening voor ons hele gezin. Samen stapten we het muZIEum binnen. Het enige dat we wisten, was dat we tijdens een Donkerbeleving zouden ervaren hoe het is om blind te zijn. Hoe precies, daar konden we ons nog maar moeilijk een voorstelling van maken.

Eerst moest er iets gebeuren wat voor mij als reisblogger best een dingetje was. Ik moest mijn mobiele telefoon en mijn camera achterlaten in een kluisje. Ik stribbelde nog even tegen – ik was immers in het muZIEum om erover te bloggen en daar hoort toch ook minstens één foto bij. Maar degene die ons verwelkomde was onverbiddelijk. Het zou trouwens ook geen zin hebben om een camera mee te nemen, want waar wij naartoe gingen, zou het stikdonker zijn.

De foto’s bij deze blogpost zijn dan ook gemaakt na onze Donkerbeleving, in de ontvangstruimte van het muZIEum, de foyer van de Nijmeegse Stadsschouwburg. Ook daar valt van alles te leren over visuele beperkingen: je kunt bijvoorbeeld brillen passen die verschillende gezichtsbeperkingen nabootsen, mens-erger-je-niet spelen met een dobbelsteen met voelbare stippen of typen op een braillemachine.

muZIEum Nijmegen

Op pad met Sjef

Maar dat deden we allemaal pas na onze Donkerbeleving. Voorlopig moest die nog beginnen en daar werden we best een beetje gespannen van. Eerst kregen we nog uitleg over het gebruik van de stok. Die hou je bijvoorbeeld naast je, niet voor je, omdat je hem anders in je maag krijgt als je ergens tegenop loopt. Toen was het tijd om het donker in te gaan. Samen met onze gastvrouw liepen we de trap af naar de kelder. Stapsgewijs kwamen we in een pikdonkere ruimte terecht. Zo donker dat je echt helemaal niets zag, zelfs niet als je je hand vlak voor je ogen bewoog. Daar ontmoetten we Sjef – zonder dat we hem konden zien.

Ook leuk: boek een huurfiets of fietstour Nijmegen

Kun je je voorstellen dat je hulpeloos in een onbekende omgeving staat en dat de enige die je kan helpen iemand is waarvan je helemaal niets weet? Zo voelde het om daar te staan. We moesten ons laten leiden door iemand van wie we niet eens wisten hoe hij eruitzag! Sjef liet ons raden hoe oud hij was – en daar zaten we allemaal flink naast. Hij raadde ook hoe oud wij waren en daar was hij een stuk beter in. Hij vertelde ons een beetje over zijn slechtziendheid en hoe het is om (bijna) zonder gezichtsvermogen je weg in de wereld te moeten vinden.

Maar hij wilde het niet alleen vertellen. De bedoeling van het muZIEum is juist dat je dat zelf kunt ervaren. Daarom nam hij ons mee op reis. Waarnaartoe, dat zouden we zelf moeten uitvogelen. “Loop maar richting mijn stem” zei hij. En daar gingen we, aarzelend en botsend tegen van alles waarvan we niet eens wisten wat het was.

muZIEum Nijmegen

Moeilijke momenten

Eerlijk is eerlijk: het was best eng. Onze jongste twee kinderen van 8 en 9 hadden allebei een moeilijk moment. Er vloeiden wat tranen: zouden ze het wel durven? Gelukkig had onze gastvrouw al gezegd dat als het niet zou gaan, ze ons zou komen halen. Zij en Sjef konden elk moment contact met elkaar leggen als dat nodig was. Maar het was niet nodig. Sjef wist ons allemaal gerust te stellen. Hij nam ons mee naar verschillende ruimtes waar we steeds andere dingen voelden en hoorden. En hij daagde ons uit om met behulp van alles wat we waarnamen onze weg te vinden. Hij won heel snel ons respect en ons vertrouwen.

Verder zal ik niet te veel vertellen over wat we tijdens onze Donkerbeleving tegenkwamen. Dat moet je echt zelf beleven en dat je niet weet wat je tegenkomt, is daarbij juist heel belangrijk.

Toen we na een uur weer langzaam aan het licht wenden, konden we toch nog even zien hoe Sjef eruitziet. Dankzij zijn begeleiding hadden we het alle vijf afgemaakt. Onze jongste was zo trots en dankbaar dat hij per se “Sjef is lief” in het gastenboek wilde schrijven. Een beetje bedremmeld keken we nog wat rond in de foyer. We waren onder de indruk.

De Donkerbeleving van het muZIEum is een heel bijzondere ervaring. Niet alleen omdat je ervaart hoe het is om niet te kunnen zien, maar ook omdat je compleet moet vertrouwen op iemand die je niet kent. Hoe zou het zijn als je in het dagelijks leven regelmatig in die situatie verkeert, bijvoorbeeld omdat je een visuele (of andere) beperking hebt?

muZIEum Nijmegen

Durf jij naar het muZIEum?

Durf jij dit ook aan? Je vindt het muZIEum in de foyer en de catacomben van de Stadsschouwburg in Nijmegen aan het Keizer Karelplein 32H. Behalve de Donkerbeleving in de catacomben van de Stadsschouwburg kun je ook kiezen voor Expeditie Ribbelroute, waarbij je met een speciale bril op en zo’n geweldige blinde of slechtziende gids Nijmegen in gaat. Denk er wel aan dat je van tevoren moet reserveren.

Weten wat we nog meer in Nijmegen deden? Lees dan deze blogpost vol leuke plekjes in Nijmegen.

Om te bewaren op Pinterest: 

Ik werd door het samenwerkingsverband centrum Nijmegen/Huis voor de Binnenstad uitgenodigd om Nijmegen te bezoeken voor mijn blog, maar deel op Stralend schrijven altijd eerlijk mijn persoonlijke mening en ervaringen. Meer informatie over samenwerkingen op mijn blog vind je in mijn disclaimer.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.