Kamperen bij de boer in Drenthe

Geschreven door Sandra van Bijsterveld

In de meivakantie zijn we gaan kamperen op een biologische veeboerderij in Drenthe: Sonneclaer. We hebben een heerlijke week gehad! De kinderen bleven ‘s morgens lekker lang liggen (en wij dus ook). Als je je neus boven de deken stak, kreeg je ook wel heel veel zin om er gauw weer onder te kruipen (soms zelfs nachtvorst). Als ze dan na het ontbijt de zandbak en speeltuin in doken, hadden we er geen omkijken naar. We hebben dus lekker vaak geluierd op de camping, maar zijn natuurlijk ook het mooie Drenthe gaan verkennen.

Ook leuk: huur een fiets in Drenthe

Aan het einde van de dag mochten alle kinderen met de boer mee de wei (laarzen aan!) in om de koeien te halen. In de week dat we er waren, zijn meerdere kalfjes geboren en het melken van de koeien is ook machtig interessant om eens te zien natuurlijk. In het winkeltje werd zelfgemaakt biologisch ijs verkocht, maar daarvoor was het mij toch nog niet warm genoeg.

Behalve het veilige veldje met speeldingen en een heleboel andere kinderen, waren we ook weer erg blij met onze voortent. Wat is hij toch snel en makkelijk! Hij staat in een handomdraai, bij warmte maak je er zo een luifel van en op de koude ochtenden zorgden de grote ramen ervoor dat we in een soort broeikasje heerlijk warm konden ontbijten.

De zon scheen bijna de hele week en we hebben dan ook een aardige kleur gekregen. Want door de wind voelde het vaak best fris aan, dus trokken we een vest aan en dachten we niet aan insmeren. Tot mijn wangen wel erg begonnen te gloeien.

Hunebedcentrum Borger

Hunebedcentrum Borger DrentheWie Drenthe zegt, zegt Hunebedden. Dus gingen we tijdens onze kampeerweek bij de boer meteen naar het Hunebedcentrum in Borger. Daar staat het grootste Hunebed van Nederland. Ook is er een uitgebreid informatiecentrum, waar we een film zagen over hoe zwerfkeien in de laatste IJstijd naar Drenthe kwamen en daar later gebruikt werden voor Hunebedden. Binnen en buiten was van alles te ontdekken. Zo konden we zelf proberen om zo’n grote steen te verplaatsen met behulp van ronde palen.

In het informatiecentrum gebeurde zoiets grappigs. We stonden met een ander gezin in een vitrine te kijken. Stuk voor stuk kwamen ze me bekend voor en toen wist ik het weer: drie jaar geleden hadden we met ze op een camping in Tsjechië gestaan. Onze oudste (toen 5) had leuk met hun zoontje gespeeld. Na even twijfelen sprak ik ze aan en na even graven in hun geheugen kwam de herkenning: Oh ja, met dat meisje dat zo goed kon lezen! Klopt, die was toen opeens gaan lezen en zat de hele vakantie met haar neus in de Suske en Wiske’s (veel gegiechel en miljaar-geroep op de achterbank). Ze hadden zelfs nog een foto van haar, van hoe ze in hun caravan zat te lezen. Wat een leuk toeval!

Boomkroonpad

BoomkroonpadOp de maandag tijdens onze vakantie in Drenthe zijn we naar het Boomkroonpad geweest. Na een korte tunnel, waarin het leven onder de grond werd uitvergroot, klommen we over de wenteltrap naar de toppen van de bomen. Het pad wiebelde best, vooral de toren waar je over de boomtoppen heen kunt kijken. Maar het was erg mooi. De bomen waren al lekker groen en het was bijzonder om ze nu eens van de andere kant te kunnen bekijken.

Eenmaal weer op de grond maakten we nog een wandeling met bij sommige paaltjes interessante weetjes over het landschap. Ik wist bijvoorbeeld niet dat vennen een ondoordringbare laag als bodem hebben, die ervoor zorgt dat er water in blijft staan. Als je die bodem lek zou prikken, zou het ven dus leeglopen.

Na de wandeling was het tijd voor een ijsje en nog even spelen in het speelbos Lorken, waar ook een ‘insectenhotel’ stond.

Vlinderparadijs Papiliorama

Vlnderparadijs Papiliorama

Toen het toch een keer regende, zochten we een overdekte bestemming voor de middag. Het werd Vlinderparadijs Papiliorama, een grote kas vol bloemen en vlinders in alle soorten en maten. Je kon er ook mooi vlindereitjes en cocons bekijken en één soort (met vleugels die voor een groot deel doorzichtig waren) wilde graag op je hand zitten.

Toen we buiten kwamen, scheen de zon weer. Dus knoopten we er een wandelingetje aan vast. In plaats van twee hunebedden liepen we langs twee bomkraters. Er zijn hier nog duidelijke ronde kuilen te zien, die in de Tweede Wereldoorlog zijn gevormd door bominslagen. Verbazingwekkend dat die nu nog zo duidelijk herkenbaar zijn!

Toen we terugkwamen op de camping, bleek er die dag een kalfje te zijn geboren in de wei. Helemaal zelfstandig dus, de boer moest nog zoeken om te kijken van welke koe het was. Natuurlijk gingen we nog even kijken bij de nieuwste aanwinst, en in de stal waar alle jonge kalfjes stonden. Zo schattig, je zou er spontaan vegetariër van worden. Want zelfs op een biologische boerderij worden kalfjes blijkbaar vrijwel direct bij de moeder weggehaald. Ze drinken uit een emmer waaraan een speen is gemaakt en staan in boxen. De kalfjes waren schattig, maar het geheel was wel wat treurig.

Een kalfje!

De dag voordat onze week kamperen op de boerencamping erop zat, was het prachtig weer. De jongste twee wilden graag blijven spelen op de camping. De oudste en ik hadden wel zin in een wandeling en dus liep ik met haar dwars door het weiland naar het aangrenzende bos, waar we een wandelroute om een paar vennen volgden. Onderweg praatten we rustig bij, over school en de werking van het brein, over het al dan niet bestaan van elfjes, en over beroepen en hobby’s zoals stenen verzamelen en onderzoeken hoe oud ze zijn. Om de paar meter werd er een nieuwe steen aan de verzameling in haar broekzakken toegevoegd.

Kalfje geborenAan het einde van de middag werd zoals altijd gevraagd wie er mee wilde de koeien uit de wei halen. En wat bleek: een van de koeien in de wei was gaan kalveren. De pootjes staken al naar buiten! Maar de boer wilde haar graag in de stal hebben, dus ze moest opstaan. Het kalfje zakte terug en met een stuk vlies met vruchtwater achter zich aan hobbelde ze met de rest mee naar ‘huis’. Daar mochten we op een afstandje en muisstil afwachten tot ze weer zou gaan liggen, zodat de weeën weer op gang zouden komen. Spannend! Extra spannend omdat de dag ervoor een kalfje dood geboren was. Ons oudste meisje kon het niet aanzien, die bloederigheid en de gedachte dat de koe pijn had. Na een zenuwslopend wachten werd gelukkig een levend kalfje geboren. Een bijzondere belevenis.

Meer fijne plekjes vind je op StralendNederland.info

Comments: 2

  1. Ria says:

    Mmmm, klinkt als een aanrader voor een vakantie met kinderen: actief buiten zijn! Dit gaan we zeker eens proberen:).

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.